Een andere manier van stoken is het zogenaamde "Raku stoken".
Een uitleg over wat "Raku stoken" is, kunt u hieronder direct lezen.
Rakustoken is van oorsprong een Japanse theeceremonie. De bisquit gebakken kommetjes werden na geglazuurd te zijn in een raku oven in ongeveer een uur tijd gebakken tot een temperatuur van zo'n 1.000 ºC. Nadat de kommen wat afgekoeld waren, werden ze uitgereikt aan de gasten en kon er thee uit gedronken worden. De bij ons bekende vorm van raku stoken is afkomstig uit Amerika. Die ontdekten dat wanneer je de werkstukken uit de hete raku oven haalt, het glazuur door de enorme temperatuurschok van 1.000 ºC - 20 ºC gaat barsten. Indien je nu deze stukken in een ton plaatst met bijvoorbeeld zaagsel, dan vat het zaagsel door de hitte direkt vlam. Laat het even goed branden, plaats de deksel op de ton en een enorme rookontwikkeling zal zich in de ton ontwikkelen.

Nu gebeuren er twee dingen:
- de rook dringt in de haarscheuren van het glazuur en vormt hierdoor de zgn. craquelé.
- Verder zullen alle delen die niet geglazuurd zijn zwart geblakerd worden
- De atmosfeer in de ton zal veranderen van een oxyderende in een reducerende (= zuurstofarm) waardoor de glazuren die koper bevatten van groen tot roodkoper kunnen veranderen.

Dit hele proces is weinig te beïnvloeden. Veel is afhankelijk van allerlei faktoren, zoals snelheid opstoken van de raku oven, de eindtemperatuur, hoe snel iets uit de oven komt en het in de zaagselton gaat, de hoeveelheid vuur in de ton, etc. etc. Maar juist dit onvoorspelbare maakt rakustoken zo bijzonder. Het is en blijft een verrassing hoe een en ander uit de zaagselton komt en vooral hoe het er uit ziet als alle roet er van af gepoetst is.